Oude wijsheid, nieuwe honger

•

In De Correspondent schreef Bregje Hofstede over de heropleving van inheemse spiritualiteit. Van runenrituelen tot seizoensfeesten: mensen keren zich niet per se af van technologie of vooruitgang, maar verlangen naar iets dat dieper gaat dan algoritmes en agenda’s. Zoals Hofstede het zegt:

“We hebben geen behoefte aan nóg een analyse, maar aan iets wat ons aanraakt.”

En dat voelen wij ook. Sinds we live zijn met Zweefteef, krijgen we verrassend veel mooie reacties – ook uit hoeken waar we ze niet direct van verwachtten. Niet alleen van dolende dertigers met levensvragen maar ook van nuchtere mannen van in de vijftig en jonge moeders in transitie. Mensen die verlangen naar iets dat je niet kunt swipen of googelen – maar wel in een stilte, een ritueel of een open gesprek.

Eén luisteraar schreef ons: “Ik weet dat ik er niet direct super spiritueel uitzie maar sta altijd al open voor dit soort echte ervaringen en verhalen van naasten.’’

Dat raakt ons. Want of het nu oeroud is of net geboren: spiritualiteit leeft – en we hebben het nodig. Misschien nu wel meer dan ooit.